บทที่ 30 วิถีการใช้ทหาร

ผู้ใช้เต๋าช่วยผู้นำ

ไม่อาศัยกำลังทหาร

จึงจัดการปัญหาได้ดี

ที่ใดมีสงคราม

มีหญ้าดงพงหนาม

หลังสงคราม

มีทุพภิกขภัย

ใช้การทหารได้ดี

ลุผลชอบธรรม

มิอวดอ้างศักดา

ไม่ยกตนข่มท่าน

สำเร็จแล้วไม่โอ้อวด

ไม่หยิ่งผยอง

ได้ผลโดยไม่ตั้งใจ

สัมฤทธิ์ผลแล้วไม่อวดอ้าง

เฟื่องฟูแล้วเสื่อมโทรม

ผู้อวดอ้างไม่ใช่เต๋า

จะสูญสลายรวดเร็ว

คติธรรม

1) การใช้กำลังรุนแรง รังแต่จะนำมาซึ่งความรุนแรง มีเพียงความนุ่มนวลเท่านั้นจึงจะสลายความรุนแรงได้

2) จะทำสงครามเมื่อจำเป็นเท่านั้น และต้องยุติลงอย่างรวดเร็ว อย่าได้โอหังอวดดี เมื่อสัมฤทธิ์ผลแล้วต้องรู้สึกเวทนา อย่าได้ดีใจเป็นอันขาด

3) สิ่งที่เกินเลย จะผ่านไปเสมอ จงรอคอยเถิด ไม่ใช้วิธีแบบสายฟ้าแลบได้ก็ไม่ต้องใช้

4) สงครามมีแต่ความเหี้ยมโหด ต้องมีจิตใจที่เมตตาและอดทน ไม่ใช้วิธีที่ดุร้าย ต้องมีจิตใจที่เมตตาดั่งพระโพธิสัตว์

5) ท่านมีรักมอบให้ผู้อื่นจะได้โลกทั้งโลก ถ้าท่านมีแต่ความแค้น ท่านจะสูญเสียโลกทั้งโลก

6) เรามีท่าทีอย่างไรกับผู้อื่น เขาก็จะใช้ท่าทีอย่างนั้นกับเรา