บทที่ 73 ตาข่ายฟ้ากว้างใหญ่ไพศาล

กล้าแลอวดดีจะต้องถึงฆาต

กล้าแต่ไม่อวดดีย่อมมีชีวิต

ความกล้าสองประเภทนี้ ให้คุณหรือให้โทษ

สิ่งที่สวรรค์เกลียดชัง

ผู้ใดทราบเหตุผล

อริยบุคคลให้ความสำคัญต่อสิ่งหลัง

เหตุผลของเบื้องบน ไม่แย่งแต่ชนะได้

ไม่พาทีแต่สนองตอบ

ไม่เรียกหาแต่มาเอง สุขุมแปรเปลี่ยนเอง กฎเกณฑ์ตาข่ายฟ้า กว้างใหญ่ไพศาลแต่ไม่มีสิ่งใดเล็ดลอด

คติธรรม

1) หากมีใครมาแหย่ถามท่านว่าท่านกล้าหรือไม่ ท่านก็ตอบเขาอย่างหน้าด้านๆ ว่า ฉันไม่กล้าจริงๆ

2) เรื่องราวในโลกมีความลี้ลับในตัวเอง เป็นตาข่ายอันกว้างใหญ่ไพศาลไม่มีใครเล็ดลอดได้จริงๆ จงทำใจให้กว้างๆ ไว้เถิด

3) การใช้คำสั่งมิสู้ใช้คำบอกกล่าว การใช้คำบอกกล่าวมิสู้ใช้การสื่อด้วยจิต

4) ความลี้ลับนั้นมิใช่ให้ท่านยอมรับและทำความเข้าใจ แต่ให้ท่านไปสัมผัสและเข้าใจด้วยตนเอง

5) ผู้คนไม่มากก็น้อยก่อนจะจากโลกนี้ไป ต่างจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า “ไม่รู้จะทำอย่างไรกับโลกใบนี้ดี น่าเวทนาจริงๆ ”