บทที่ 72 บารมีแท้จริง

ไม่เกรงกลัวอำนาจบารมี

มหาภัยจะคืบคลานมา

ไม่กดขี่ประชาชนจนไม่เป็นสขุ

อย่าบีบคั้นประชาชน ขอเพียงไม่บีบคั้น

ประชาชนจะไม่ชิงชังและทอดทิ้ง

อริยบุคคลรู้ชัดแจ้งแต่ไม่คิดว่าตนถูกต้อง

รักเกียรติของตนแต่ไม่ถือว่าสูงศักดิ์

จึงทิ้งสิ่งหลังใช้สิ่งหน้า

คติธรรม

1) พลังของผู้อยู่เบื้องล่างนั้นอ่อนแอ แต่ในทางกลับกันก็เป็นพลังอันมหาศาล ขุนนางกดขี่บีฑา ชาวประชาย่อมก่อกบฏ โลกจะพินาศย่อยยับ พึงต้องระมัดระวังให้ดี

2) ต้องรู้จักชื่นชมพลังของประชาชน ต้องจัดการให้ดี อย่าได้กดขี่บีฑาเป็นอันขาด

3) ผู้ใช้อำนาจทางการเมืองมาควบคุมบริหาร หมายถึง ไปควบคุมผู้ปกครองเหล่านั้น หาใช่ให้ท่านมาบริหารด้วยตนเองทั้งหมดไม่

4) การรับรู้ด้วยตนเองเป็นจุดเริ่มต้นของการรับรู้ทั้งมวล ต้องเข้าใจตนเองเสียก่อน

5) ผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่แสดงว่าเป็นผู้มีบุญจึงควรทะนุถนอมยามที่ฉันโอดครวญไม่มีรองเท้าจะใส่กลับพบว่ามีคนไม่มีเท้า