บทที่ 17 ข้าคือธรรมชาติ

ผู้นําที่ดี

ประชาชนรู้ว่ามี

ดีรองลงมา

ประชาชนยกย่องและชิดใกล้

ดีรองลงมาอีก

ประชาชนเกรงกลัว

รองลงมาท้ายสุด

คนเหยียดหยาม

ขาดความซื่อสัตย์

จึงมีคนไม่เชื่อถือ

พึงระวัง

คําพูดและการกระทํา

มีผลงานราบรื่น

ประชาชนพากันกล่าวว่า

"อันที่จริง เราเป็นเช่นนี้เอง"

คติธรรม

1) ข้อสำคัญคือ จะทำงานให้ดีอย่างไร มิใช่ใครมีอำนาจก็ไปทำให้สำเร็จลุล่วง และผู้นั้นเป็นผู้ได้ชื่อเสียง

2) สิ่งที่ท่านให้คือ โลก น้ำใจ ความเป็นไปได้ แต่มิใช่ชี้นำ ควบคุมและเร่งรัด

3) การควบคุมอย่างเข้มงวดกวดขัน เป็นรูปแบบการบริหารที่ไม่ดีที่สุด สนองเวทีให้ทุกคนขยายจิตแห่งความรักตามความสามารถของแต่ละคน โดยเป็นไปเองตามธรรมชาติจึงจะดี

4) อย่าให้นักเรียนมีความรู้สึกว่าท่านเป็นผู้สอนเขา อย่าให้ลูกรู้สึกว่าท่านเป็นผู้ถ่ายทอดให้เขา ให้เป็นไปตามธรรมชาติจึงจะดี