บทที่ 13 โลกดั่งครอบครัวตน

โปรดปรานเหยียดหยามทำให้หวั่นไหว

สนใจมหาภัยดังร่างกายตน

โปรดปรานเหยียดหยาม

ทำให้หวั่นไหวคืออะไร

ผู้ถูกโปรดปรานนั้นต่ำต้อย ดีใจแลตกใจ สูญูเสียก็หวั่นไหว

นี่แหละคือโปรดปรานเหยียดหยามทำให้หวั่นไหว

อะไรคือสนใจมหาภัยดังร่างกายตน

การที่ข้าประสบมหาภัย เป็นเพราะมีอัตตา

หากข้าไร้อัตตา จะไม่มีเภทภัย

รับใช้คนทั่วหล้าดุจสนใจร่างกายตน

จึงมอบโลกให้เขาดูแล

ด้วยรักถนอมโลกดังชีวิตตน

จึงฝากโลกให้เขาดูแล

คติธรรม

1) ไม่ต้องใส่ใจว่าจะถูกโปรดปรานหรือเหยียดหยาม ยังคงปฏิบัติตนเหมือนเดิม ขอเพียงเป็นผู้มีจิตใจธรรมดาทั่วไปก็ใช่แล้ว

2) ท่านทราบไหมว่ามหันตภัยคือตัวเราเอง เนื่องจากวางตนใหญ่โตเกินไป โลกจึงเล็กลง

3) ไร้อัตตาจึงจะเป็นโฉมหน้าที่แท้จริงของตนและได้อิสระ อิสระเป็นยาขนานเอกในการพิชิตตัวตน

4) จงลืมหน้าตาและรูปร่างของตน จึงจะค้นพบตนเองได้

5) อย่าเอาความผิดของผู้อื่นมาลงโทษตนเอง

6) อย่าเป็นเพราะถือค่าประเพณีนิยมจนละทิ้งจิตใจอันบริสุทธิ์ของตน