สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 22 กันยายน 2569

 🌹สรรพสิ่งมักต้องดำเนินไปสู่ด้านตรงข้าม จึงจะสามารถเข้าถึงความสมบูรณ์ที่แท้จริงได้

คติเตือนใจ 1  “ยอมน้อมรับจึงรักษาความบริบูรณ์ ยอมโค้งงอจึงยืดตรงได้ ที่ลุ่มต่ำกลับรองรับได้เต็มเปี่ยม เมื่อของเก่าผุพัง จึงสร้างใหม่ได้  มักน้อยได้มาก โลภมากลาภหาย  ดังนั้น อริยบุคคล รักษาความเป็นหนึ่ง เป็นแบบอย่างของการบริหารปกครอง”  แก่นสำคัญของประโยคนี้คือ สรรพสิ่งมักต้องดำเนินไปสู่ด้านตรงข้ามของตน จึงจะสามารถเข้าถึงความสมบูรณ์ที่แท้จริงได้  ดังนั้น หากอยากได้มา ต้องเรียนรู้ที่จะปล่อยมือเสียก่อน รักษาด้านตรงข้ามไว้ จึงจะสามารถได้รับอย่างแท้จริง

การฝึกหลักการทั้ง 6 นี้ ต้องฝึกพลังแห่งความตั้งมั่น  บทที่ 36 มีวิธีฝึกความตั้งมั่น

3 ประการ ดังนี้ 

ประการแรก “อ่อนโยนพิชิตแข็งกร้าว”  “อ่อนโยน” คือความยืดหยุ่น “อ่อนน้อม” คือการโอนอ่อนไปตามสถานการณ์  จึงสามารถลงมือปฏิบัติอย่างพลิกแพลงยืดหยุ่น จะเป็นการยึดมั่นสนับสนุนอย่างแน่วแน่ที่สุด การรู้จักโอนอ่อนไปตามสถานการณ์ จึงจะมีปัญญาในการปรับเปลี่ยนให้เหมาะสม

ในความอ่อนโยนมีความเข้มแข็งแฝงอยู่ ในความอ่อนนุ่มที่สุดสามารถก่อเกิดความแข็งแกร่ง นี่คือการประคองความสมดุลที่เปี่ยมด้วยพลังที่สุด สิ่งนี้ต้องพัฒนาด้วยคุณสมบัติเต้าแห่ง “การรักษาความสมดุลอันกว้างใหญ่ไพศาล” 

ประการที่ 2. “มัจฉามิอาจแยกจากน้ำ”  ในการวางตนและจัดการเรื่องราวต่าง ๆ ย่อมมีมาตรฐานเพียงหนึ่งเดียว นั่นคือ “ปฏิบัติคล้อยตามเต้าโดยสิ้นเชิง” และมีเส้นห้ามละเมิดเพียงเส้นเดียวคือ “พึงระมัดระวังอย่างยิ่งในการกระทำ”  เมื่ออยู่ภายในวิถีเต้าที่ถูกต้อง เต้าย่อมคุ้มครองเราให้ปลอดภัยและสมบูรณ์ แต่หากกล้าก้าวข้ามเส้นห้ามละเมิด เมื่อใดที่สวนทางกับเต้า เมื่อนั้นก็ย่อมได้รับผลร้ายจากการกระทำของตนเอง สิ่งนี้ต้องพัฒนาคุณสมบัติเต้าแห่งการ “เทิดเต้าทูนคุณธรรม”

ประการที่ 3.  “มิควรโอ้อวดและข่มขู่ผู้คนด้วยอาวุธของชาติ” การรู้จักน้อมรับ การวางตนอยู่ที่ต่ำ และรู้จักเก็บซ่อนความเฉลียวฉลาดของตน จึงสามารถดำเนินพลังแห่งการก่อกำเนิด และเปลี่ยนแปลงอย่างเงียบ ๆ จนเติบโตได้อย่างมั่นคง  หากทุกแห่งหนคอยแต่อวดความแข็งแกร่ง ในสายตาก็จะไม่มีผู้อื่น หากทุกเรื่องคอยแต่แย่งชิงเป็นที่หนึ่ง ก็เท่ากับแยกตนเองออกจากผู้อื่นโดยไม่รู้ตัว

ยิ่งแข็งแกร่งมากยิ่งต้องรู้จักวางตนอยู่ที่ต่ำ ยิ่งมีเหตุมีผลเท่าใดก็ยิ่งต้องรู้จักไม่แก่งแย่ง  รักษาด้านตรงข้ามไว้ จึงจะสามารถได้รับอย่างแท้จริง  สิ่งนี้ต้องพัฒนาด้วยคุณสมบัติเต้าแห่งการ “เดินหน้าและถอยหลังรักษาความเป็นกลาง” 

บนเส้นทางชีวิต สรรพสิ่งมักต้องดำเนินไปสู่ด้านตรงข้าม จึงจะสามารถเข้าถึงความสมบูรณ์ที่แท้จริงได้  ไม่ว่าเราจะเดินอยู่บนเส้นทางใด ล้วนมีเหตุมีผลและมีความสวยงามของทิวทัศน์ เมื่อมาถึงแล้ว ก็จงอยู่กับสิ่งนั้นอย่างสงบ  สิ่งทั้งหลายที่ทำให้เราทุกข์ใจ ล้วนเข้ามาเพื่อหล่อหลอมให้เราก้าวสู่ความยิ่งใหญ่  เพราะโอกาสแห่งการตื่นรู้ย่อมไม่ปรากฏขึ้นในยามราบรื่น แต่เมื่อถึงขณะที่รู้สึกว่าหมดหนทาง ศักยภาพที่ซ่อนอยู่ภายในจึงจะถูกปลุกขึ้นมา  

เส้นทางชีวิตย่อมขรุขระและคดเคี้ยว มีเพียงผู้ไม่แสวงหาผลประโยชน์ส่วนตนเท่านั้น จึงไม่ถูกผลประโยชน์ทำร้าย มีเพียงผู้ไม่แสวงหาโชควาสนา จึงไม่ชักนำเภทภัยเข้าหาตน จิตต้องตั้งมั่น จึงจะก้าวเดินได้อย่างมั่นคงและไปได้ไกล  หากอยากได้มา ต้องเรียนรู้ที่จะปล่อยมือเสียก่อน รักษาด้านตรงข้ามไว้ จึงจะสามารถได้รับอย่างแท้จริง

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 22 กันยายน 2569 🌹🌹🌹