สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 21 กันยายน 2569

 🌹หากโอบอุ้มความบริสุทธิ์จริงใจไว้ และไม่เหินห่างจากเต้า ย่อมสามารถรักษาตนและปกป้องชีวิตให้สมบูรณ์ได้

ต้นฉบับ  “โบราณท่านว่า ยอมน้อมรับจึงรักษาความบริบูรณ์ มิอาจเป็นคำเลื่อนลอยแต่อย่างใดเลย เพราะสามารถทำให้เราหวนสู่เต้าอย่างแท้จริง”

ประโยคนี้หมายความว่า สิ่งที่นักปราชญ์ในสมัยโบราณกล่าวถึงการรู้จักโอนอ่อนผ่อนตามเพื่อรักษาความสมบูรณ์ของส่วนรวม จะเป็นคำกล่าวที่ล่องลอยไร้สาระได้อย่างไร หากสามารถลงมือปฏิบัติด้วยความบริสุทธิ์ใจอย่างเต็มเปี่ยม ก็จะสามารถเข้าถึงเต้ายิ่งใหญ่ได้อย่างสมบูรณ์ และกลับคืนสู่จิตเดิมแท้ของตน

“ยอมน้อมรับ จึงรักษาความบริบูรณ์” คือกฎอันยิ่งใหญ่แห่งจักรวาล  มนุษย์คือลูกหลานของเต้า ในธรรมชาติที่ติดตัวมาแต่กำเนิดจึงมีความสามารถแห่งการ “ยอมน้อมรับ จึงรักษาความบริบูรณ์” อยู่แล้ว ทำให้เรามีความยืดหยุ่นเพียงพอที่จะเผชิญกับความท้าทายและบททดสอบต่าง ๆ ในชีวิต 

 ในที่นี้หมายถึงการรู้จักโอนอ่อนผ่อนตามเพื่อรักษาผลประโยชน์ของส่วนรวม” เพราะภายในมีความเชื่อมั่นและความศรัทธาอันแน่วแน่ ภายนอกจึงสามารถยืดหยุ่นและปรับเปลี่ยนได้ การรู้จักใช้วิธีที่อ้อมค้อมและยืดหยุ่นตามสถานการณ์ เพื่อทั้งรักษาผลประโยชน์ส่วนรวมและทำให้อุดมคติของตนสามารถบรรลุผลอีกด้วย สิ่งนี้เกิดจากการตื่นรู้ที่กระจ่างชัด ภายในจึงโปร่งใสและอ่อนโยน แม้วางตนอยู่ที่ต่ำก็ไม่รู้สึกต่ำต้อยแต่ประการใด

แต่การฝืนโอนอ่อนผ่อนตามอีกแบบหนึ่งคือการรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ เหมือนไม่มีทางเลือกจึงถูกบีบคั้นต้องคล้อยตามเสียงส่วนมาก ดังนั้น ภายในใจจึงเต็มไปด้วยความกดดัน ความอัดอั้น และความไม่ยินยอมพร้อมใจ แม้ภายนอกจะยอมถอยแล้ว แต่ความขุ่นเคืองที่สะสมอยู่ย่อมปะทุออกมาไม่ช้าก็เร็ว  การรักษาสถานการณ์ไว้เช่นนี้เป็นเพียงชั่วคราว และไม่นานก็จะพังทลายลง

ดังนั้น “การยอมน้อมรับจึงรักษาความบริบูรณ์” คือปัญญาที่เกิดจากความไร้อัตตา สามารถดำเนินไปตามสถานการณ์อย่างอ่อนโยนและยืดหยุ่น ส่วน “การฝืนโอนอ่อน” คือความสงบจอมปลอมที่ได้มาจากการกดข่มความรู้สึกภายใน เพื่อแลกกับการรักษาสถานการณ์ไว้ และต้องอดทนต่อความทุกข์ทรมานอย่างจำใจ  สภาวะทั้งสองดูคล้ายกันในรูปแบบภายนอก แต่พลังและผลลัพธ์ช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน  

ประโยคที่ว่า “เพราะสามารถทำให้เราหวนสู่เต้าอย่างแท้จริง” หมายความว่า หากคนคนหนึ่งไม่คิดว่าตนรู้ ไม่คิดว่าตนถูกต้อง ไม่อวดตน และไม่ผยองตน ยิ่งรู้จักลดตัวและปรับตนให้สอดคล้องกับสรรพสิ่ง สรรพสิ่งก็ยิ่งเข้ามารวมตัวและเกื้อหนุนเขา  ส่วนตัวเขาเพียงรักษาความบริสุทธิ์และจริงใจไว้ และไม่ห่างจากเต้ายิ่งใหญ่  ผลลัพธ์ก็จะสามารถรักษาตนและชีวิตให้สมบูรณ์ นำพาชีวิตไปสู่อิสรภาพอันกว้างไกลและความสว่างไสวอันยิ่งใหญ่  นี่คือสัจธรรมที่ไม่อาจลบล้างได้ตลอดทุกยุคทุกสมัย เพียงนำไปปฏิบัติจริง ย่อมเกิดผลอย่างแน่นอน

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 21 กันยายน 2569 🌹🌹🌹