สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 13 กันยายน 2569
🌹รักษาความเป็นหนึ่งด้วยการดำรงอยู่ในความสงบ เมื่อใจสงบนิ่งจึงตั้งตรง เรื่องราวต่างๆ ก็ย่อมลงตัวได้เอง

เมื่อวิถีเต้าตั้งอยู่ในใจ จึงจะสามารถใช้ “ความไม่ลุ่มหลง” คลี่คลายความเคลือบแคลงสงสัยนานัปการได้
ต้นฉบับ “มักน้อยได้มาก โลภมากลาภหาย”
ประโยคนี้หมายความว่า ผู้มีเต้าย่อมมีจิตใจบริสุทธิ์ รู้จักประมาณความพอดิบพอดี เมื่อมักน้อยจึงเรียกร้องน้อยลง ความผิดพลาดและการแก่งแย่งก็ย่อมน้อยลง สุดท้ายสิ่งที่ได้รับกลับไม่ได้ลดน้อยลงเลย นี่คือ “มักน้อยได้มาก” ในทางกลับกัน คนทั่วไปมักละโมบ ต้องการให้ครบทุกอย่าง และไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ เมื่อใดที่แสวงหาเกินควร ก็จะทำลายความสมดุล ก่อให้เกิดความขัดแย้ง สุดท้ายต้องเหน็ดเหนื่อยกับการรับมือ จนสิ่งที่ได้มาไม่เพียงพอกับสิ่งที่ต้องสูญเสียไป หากยังไม่เข้าใจเหตุผลนี้ ก็จะนำสู่ “โลภมากลาภหาย”
ทุกคนต่างปรารถนาที่จะได้ “ความสมบูรณ์ ความเที่ยงตรง ความเต็มเปี่ยม และความใหม่” ต่างคิดว่า “น้อย” คือการสูญเสีย ส่วน “มาก” คือการได้รับประโยชน์ แท้จริงแล้ว “น้อย” ไม่ได้หมายถึงความขาดแคลนในเชิงปริมาณ แต่หมายถึงความบริสุทธิ์เรียบง่ายที่ภายใน ส่วน “มาก” ก็ไม่ได้หมายถึงความอุดมสมบูรณ์ในรูปแบบภายนอก แต่หมายถึงความซับซ้อนของความอยากต่างหาก เมื่อจิตของมนุษย์ซับซ้อนวุ่นวายเพิ่มขึ้นหนึ่งส่วน จิตแห่งเต้าก็ยิ่งถูกบดบังเพิ่มขึ้นหนึ่งส่วน
บทที่ 7 กล่าวว่า “เพราะไม่เห็นแก่ตัวมิใช่หรือ จึงประสบความสำเร็จ” การฝึก “มักน้อยได้มาก” ต้องก้าวออกจากกับดักแห่ง “ความคาดหวัง” เรามักคาดหวังว่าพรุ่งนี้จะดีกว่าวันนี้ คาดหวังให้โลกปฏิบัติต่อเราตามแบบที่เราต้องการ และคาดหวังว่าเมื่อฝึกฝนแล้วจะต้องได้รับประสบการณ์อันเหนือธรรมดา ตราบใดที่ยังมีความคาดหวัง ก็ย่อมมีความทุกข์ใจ ยิ่งคาดหวังมาก ความทุกข์ก็ยิ่งมาก เพื่อหลีกเลี่ยงความทุกข์เช่นนี้ สมองจึงเริ่มคิดคำนวณเพื่อแสวงหาสิ่งที่เป็นประโยชน์และหลีกหนีสิ่งที่เป็นโทษ จนค่อยๆ ห่างเหินออกจากเต้ามากขึ้นเรื่อยๆ แท้จริงแล้ว เหตุที่ชีวิตมีแต่ทุกข์ ก็เพราะเรามักนำความซับซ้อนไปเพิ่มความซับซ้อน จนสุดท้ายหลงลืมเจตนาแรกเริ่มของตน
เมื่ออยู่ท่ามกลางสภาวะของ “โลภมากลาภหาย” “มักน้อยได้มาก” ก็คือการทำให้ทุกสิ่งลดน้อยลง กล่าวคือ ใช้ชีวิตโดยไม่เพิ่มความคาดหวัง ทุ่มเทให้กับสิ่งหนึ่งอย่างจดจ่อ รักผู้คนอย่างบริสุทธิ์ใจโดยไม่คิดคำนวณถึงผลตอบแทน เมื่อไม่คาดหวังอีกก็ไม่มีสิ่งใดให้หวาดกลัว หากคนคนหนึ่งมีความเชื่อมั่นที่บริสุทธิ์ หนทางทั้งหลายย่อมเปิดโล่ง หากจิตเป็นหนึ่งเดียวไม่ฟุ้งซ่าน ก็ย่อมเห็นสภาวะแห่งเต้า เมื่อเต้าตั้งมั่นอยู่ในใจ จึงจะสามารถใช้ “ความไม่ลุ่มหลง” คลี่คลายความเคลือบแคลงสงสัยนานัปการในชีวิตได้
อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 13 กันยายน 2569 🌹🌹🌹




ความคิดเห็น