สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 12 กันยายน 2569

 🌹ใช้จิตที่อ่อนน้อมถ่อมตนสั่งสมคุณธรรม และใช้พลังแห่งการสำรวจจิตภายในทำลายความยึดมั่นถือมั่นในตน

“ที่ลุ่มต่ำกลับรองรับได้เต็มเปี่ยม เมื่อของเก่าผุพัง จึงสร้างใหม่ได้” คือวิทยายุทธ์แท้ในการฝึกการรักษาสมดุลทั้งภายในและภายนอก

  “ที่ลุ่มต่ำกลับรองรับได้เต็มเปี่ยม”  คือการใช้จิตที่อ่อนน้อมถ่อมตนไปสั่งสมคุณธรรม เพื่อสร้างรากฐานแห่งการบำเพ็ญตน

บทที่ 66 กล่าวว่า “เหตุที่ถือท้องทะเลเป็นเจ้าแห่งสายน้ำ เพราะทะเลอยู่ที่ต่ำ จึงเป็นที่บรรจบของสายน้ำนับพันหมื่น”  การดำเนินชีวิตอยู่ในโลกนี้ ยอมอยู่ในสภาวะที่ยังพร่องดีกว่าอยู่ในสภาวะที่เต็มล้น และยอมอยู่กับความไม่มีดีกว่ายึดครองความมี  ดังนั้น การยอมถอยให้ผู้อื่นหนึ่งก้าวคือความสูงส่ง การรู้จักถอยคือรากฐานของการก้าวไปข้างหน้า ส่วนการปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างใจกว้างขึ้นอีกหนึ่งส่วนคือวาสนา การทำประโยชน์แก่ผู้อื่นคือรากฐานของการทำประโยชน์แก่ตนเอง  หยกงามซ่อนอยู่ในหินหยาบ ไข่มุกซ่อนอยู่ในเปลือกหอย  เมื่อสามารถซ่อนฉลาดหลักแหลมไว้ภายใต้ความเรียบง่าย และรักษาความใสสะอาดไว้ท่ามกลางความขุ่นมัว จึงจะสามารถเก็บซ่อนความโดดเด่น ลดความแหลมคม และสะสมพลังไว้ให้แก่ชีวิตได้

“เมื่อของเก่าผุพัง จึงสร้างใหม่ได้” คือการใช้พลังแห่งการตื่นรู้ภายในทำลายความยึดมั่นถือมั่นในตน และยกระดับจิตใจให้สูงขึ้น

บทที่ 15 กล่าวว่า “เพราะไม่เปี่ยมล้น จึงสามารถรุเก่ารับใหม่ได้”  สิ่งที่ควรหลีกเลี่ยงอย่างยิ่งในชีวิต คือการหวงแหนสิ่งเก่าที่ไร้คุณค่า เพียงเมื่อใช้ใจใสสะอาดดุจกระจก จึงจะสามารถไม่เก็บความผิดของเมื่อวันวานไว้ และไม่ยึดติดความถูกต้องของวันนี้  สำหรับอดีต แทนที่จะเสียใจภายหลัง มิสู้ทำปัจจุบันให้ดีเสียยังดีกว่า สำหรับปัจจุบัน หากเกิดความพอใจในตนเองจนเต็มล้น ก็ต้องทำใจให้เป็นศูนย์แล้วเริ่มต้นใหม่  “ไม่เต็มเปี่ยม” คือมูลเหตุ ส่วน “รุเก่ารับใหม่ได้” คือดอกผล มีเพียงผู้ที่กล้าปฏิวัติและเปลี่ยนแปลงตนเอง จึงจะสามารถก้าวสูงขึ้นไปอีกขั้น  การสามารถเอาชนะความยึดมั่นถือมั่น ยากยิ่งกว่าการเอาชนะกองทัพนับพันหมื่น นี่คือความเข้มแข็งที่สุดในโลกแห่งจิตวิญญาณ

“ที่ลุ่มต่ำกลับรองรับได้เต็มเปี่ยม เมื่อของเก่าผุพัง จึงสร้างใหม่ได้”  คือวิชาการฝึกตนที่แท้จริง แต่ไม่ควรคิดว่าเพียงเพราะตนฝึกฝนได้แล้ว ก็จะต้องไปเปลี่ยนแปลงผู้อื่น  การฝึกฝนบำเพ็ญตนมิใช่เพื่อไปเปลี่ยนแปลงผู้อื่น แต่เพื่อยอมรับตนเองอย่างสมบูรณ์  ความสัมพันธ์ระหว่างเรากับโลกใบนี้ ก็คือความสัมพันธ์ระหว่างเรากับตัวเอง  เมื่อตนเองดำเนินชีวิตอย่างแจ่มแจ้งมากขึ้น อ่อนโยนมากขึ้น และเปี่ยมด้วยปีติในธรรมมากขึ้น สนามพลังงานเช่นนี้ก็คือธรรมทานที่ดีที่สุด  มีเพียงเมื่อตัวเราเองทำได้จริงแล้ว เราจึงจะสามารถอยู่เคียงข้างผู้คนจำนวนมากขึ้น ให้พวกเขาได้สัมผัสและมีประสบการณ์กับชีวิตใหม่อันงดงามเช่นนี้ด้วย

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 12 กันยายน 2569 🌹🌹🌹