สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 10 กันยายน 2569

 🌹เชื่อมโยงกับต้นกำเนิดเต้า ย่อมสามารถก่อเกิดและดำเนินต่อเนื่องอย่างไม่สิ้นสุด

การยินดีอยู่ในที่ต่ำ ย่อมมีสายน้ำนับร้อยไหลมาบรรจบเอง

ต้นฉบับ: “ที่ลุ่มต่ำกลับรองรับได้เต็มเปี่ยม”

ประโยคนี้หมายความว่า น้ำอยู่ในที่ต่ำจึงรวมกันเป็นทะเล คนวางตัวอยู่ที่ต่ำจึงเป็นราชา  การสามารถโอนอ่อนและโค้งงอได้ย่อมสามารถหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งความอ่อนน้อมถ่อมตน จากนั้นจึงจะได้รับผลแห่ง “ความบริบูรณ์” และ“ความเที่ยงตรง” ได้  นี่คือความหมายของ “ที่ลุ่มต่ำกลับรองรับได้เต็มเปี่ยม”

คำว่า “ที่ลุ่มต่ำ” หมายถึงสถานที่ต่ำซึ่งสามารถรองรับน้ำไว้ได้  บทที่ 61 กล่าวว่า “มหาประเทศเปรียบเสมือนปลายน้ำที่อยู่ต่ำ เป็นที่บรรจบของสายน้ำ จึงเป็นมารดาของโลก”ความงดงามของแม่น้ำและทะเลอยู่ที่ความกว้างใหญ่ ความกว้างใหญ่นี้เกิดจากการที่อยู่ในที่ต่ำ ส่วนความงดงามของมารดาอยู่ที่ความอ่อนโยนและสงบนิ่ง ความอ่อนโยนสงบนิ่งนี้เกิดจากธรรมชาติแห่งการไม่แก่งแย่งชิงดีนั่นเอง  คนคนหนึ่ง หากยิ่งใหญ่แต่ไม่คิดว่าตนเองยิ่งใหญ่ เข้มแข็งแต่ไม่คิดว่าตนเองเข้มแข็ง และทำใจที่ลำพองของตนให้ว่างอยู่เสมอ ก็จะสามารถเคารพยำเกรงต่อสรรพสิ่ง เชื่อมโยงกับต้นกำเนิด จากนั้นหยั่งรากลึก ทำรากฐานให้มั่นคง และก่อกำเนิดชีวิตใหม่

คำว่า “เต็มเปี่ยม” หมายถึงการมีสายน้ำที่หลั่งไหลจากต้นธารอยู่เสมอ  บทที่ 4 กล่าวว่า “เต้าดูเหมือนเวิ้งว้างว่างเปล่า แต่มีบทบาทมิรู้สิ้น”  โลกใบนี้คือผลสะท้อนของจิตภายใน เมื่อภายในไม่บกพร่อง ชีวิตก็จะไม่ถูกติดค้างหรือขาดแคลน เมื่อเราไม่บกพร่องต่อเต้า อนาคตก็จะไม่ปฏิบัติต่อเราอย่างขาดตกบกพร่อง  ทุกสิ่งที่เราปรารถนา ล้วนมีพร้อมอยู่ภายในใจของเราหากเทิดเต้าทูนคุณธรรมอยู่เสมอ ก็จะกลายเป็นสถานที่ซึ่งผู้คนทั่วทุกสารทิศหวนคืนสู่เมตตาธรรม และเป็นที่ซึ่งสายน้ำนับร้อยไหลมาบรรจบ  ยิ่งไปกว่านั้น นี่ไม่ใช่แอ่งน้ำนิ่งที่ไร้ชีวิต แต่เป็นการสร้างสรรค์อย่างต่อเนื่อง การให้อย่างต่อเนื่อง และการก่อเกิดสืบต่ออย่างไม่สิ้นสุด ทั้งยังเป็นการรู้จักพอ รู้จักหยุด รักษาความว่างไว้เสมอโดยไม่ทำตนให้เต็มล้น และรู้จักรุกถอยโดยรักษาความพอดีไว้

ประโยค “ที่ลุ่มต่ำกลับรองรับได้เต็มเปี่ยม” คือสภาวะจิตที่ไม่มีวันเหือดแห้ง  กล่าวคือภายในใจยังคงมีพื้นที่ว่างอยู่เสมอ จิตไม่พองโตจนเต็มล้น และไม่ปิดกั้นตนเองจนเหือดแห้ง  การฝึก “ที่ลุ่มต่ำกลับรองรับได้เต็มเปี่ยม”  คือการกระทำโดยไม่แก่งแย่ง เป็นหลักธรรมอันดับแรกในการดำเนินชีวิต การรักษาความถ่อมตนและอ่อนโยนเป็นหลักธรรมอันดับแรกในการรักษาตนให้ปลอดภัยไร้กังวล ส่วนการรักษาความสมดุลอันยิ่งใหญ่เป็นหลักธรรรมอันดับแรกของการวางตน  หากมุ่งมั่นทำตนเองให้ดีที่สุดในทุกเรื่อง ชีวิตก็จะสามารถเชื่อมโยงกับต้นกำเนิดได้ และไม่ว่าจะดำเนินไปทางใด ก็ย่อมพบหนทางและแหล่งพลังที่คอยเกื้อหนุนอยู่เสมอ

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 10 กันยายน 2569 🌹🌹🌹